საქართველოს ინტელექტკლუბის კაპიტანი, ფსიქიატრი ლაშა კილაძე – „საქართველოში ზომბირება მიმდინარეობს“
-------------------
მოკლე დოსიე
-------------------
საქართველოს ინტელექტკლუბის ნაკრების კაპიტანი ლაშა კილაძე დაიბადა 1972 წლის 27 ოქტომბერს, ქუთაისში. 1995 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი. ფსიქიატრია. არის ქუთაისის ინტელექტკლუბის პრეზიდენტი და გაეროს სკოლის ფსიქოლოგი. ლექციებს კითხულობს ქუთაისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. უყვარს მუსიკა, სპორტი და „კავეენი“.
---------------------------------------------------------------------
მოკლე დოსიე
-------------------
საქართველოს ინტელექტკლუბის ნაკრების კაპიტანი ლაშა კილაძე დაიბადა 1972 წლის 27 ოქტომბერს, ქუთაისში. 1995 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი. ფსიქიატრია. არის ქუთაისის ინტელექტკლუბის პრეზიდენტი და გაეროს სკოლის ფსიქოლოგი. ლექციებს კითხულობს ქუთაისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. უყვარს მუსიკა, სპორტი და „კავეენი“.
---------------------------------------------------------------------
– ლაშა, შენი აზრით, როგორი მდგომარეობაა დღეს კულტურული ტრადიციებით ისეთ მდიდარ ქალაქში, როგორიც ქუთაისია?
– უფროსი ალექსანდრე დიუმა თავის ნაშრომში ქუთაისის შესახებ აღნიშნავდა, – ქალაქი პატარა, ჭუჭყიანი, ვიწრო ქუჩებით არის სავსე, მაგრამ გაოცებული ვარ, რომ ამ ქალაქში ახალი პარიზული მოდა ორ კვირაში შემოდისო. ქუთაისი არასდროს ყოფილა მეგაპოლისი, მაგრამ ყოველთვის კულტურული ცენტრი იყო, თანაც არა პირველობის პრეტენზიით. ეს ქუთაისელთა გენეტიკაში იყო ჩადებული და, თავად ქუთაისლობა, კულტურას ნიშნავდა.
დღეს კი, ქუთაისელი ღრმა პროვინციალის სინონიმია. ეს, რა თქმა უნდა, ქვეყანაში მიმდინარე პროცესებზეა დამოკიდებული, რადგან თავად საქართველო, რაღაც ბარბადოსის პროვინციად გადაიქცა. ქალაქს ამ პირობებშიც შეუძლია საკუთარი სახე არ დაკარგოს, მაგრამ ინტელექტისა და კულტურის დონე ქუთაისში საშინელ დონეზეა. ძირძველი ქუთაისლები აქედან წავიდნენ და ამ ქალაქში სოციალისტური ფეოდალიზმი ჩამოყალიბდა. ქალაქში არ არის ფული, არ ტრიალებს სული, ის, ფაქტობრივად, მკვდარია. სამარცხვინოა, რაც ჩვენს თეატრში ხდება. თეატრის ყველა სერიოზული დადგმა გროტესკს წააგავს და სპექტაკლები „კავეენის“ სტილში იდგმება. სამარცხვინოა, რომ ქალაქში არ არსებობს კინოთეატრი, რადგან ერთში ქელეხები და ქორწილები იმართება, მეორე დაინგრა, მესამეში კი, რა ხდება, კაცმა არ იცის.
– უფროსი ალექსანდრე დიუმა თავის ნაშრომში ქუთაისის შესახებ აღნიშნავდა, – ქალაქი პატარა, ჭუჭყიანი, ვიწრო ქუჩებით არის სავსე, მაგრამ გაოცებული ვარ, რომ ამ ქალაქში ახალი პარიზული მოდა ორ კვირაში შემოდისო. ქუთაისი არასდროს ყოფილა მეგაპოლისი, მაგრამ ყოველთვის კულტურული ცენტრი იყო, თანაც არა პირველობის პრეტენზიით. ეს ქუთაისელთა გენეტიკაში იყო ჩადებული და, თავად ქუთაისლობა, კულტურას ნიშნავდა.
დღეს კი, ქუთაისელი ღრმა პროვინციალის სინონიმია. ეს, რა თქმა უნდა, ქვეყანაში მიმდინარე პროცესებზეა დამოკიდებული, რადგან თავად საქართველო, რაღაც ბარბადოსის პროვინციად გადაიქცა. ქალაქს ამ პირობებშიც შეუძლია საკუთარი სახე არ დაკარგოს, მაგრამ ინტელექტისა და კულტურის დონე ქუთაისში საშინელ დონეზეა. ძირძველი ქუთაისლები აქედან წავიდნენ და ამ ქალაქში სოციალისტური ფეოდალიზმი ჩამოყალიბდა. ქალაქში არ არის ფული, არ ტრიალებს სული, ის, ფაქტობრივად, მკვდარია. სამარცხვინოა, რაც ჩვენს თეატრში ხდება. თეატრის ყველა სერიოზული დადგმა გროტესკს წააგავს და სპექტაკლები „კავეენის“ სტილში იდგმება. სამარცხვინოა, რომ ქალაქში არ არსებობს კინოთეატრი, რადგან ერთში ქელეხები და ქორწილები იმართება, მეორე დაინგრა, მესამეში კი, რა ხდება, კაცმა არ იცის.
